با آبروی ایران بازی نکنید


با آبروی ایران بازی نکنید






روزنامه خبرورزشی/ بگذارید بی‌تعارف درد دل کنیم. بگذارید چند کلمه بی‌پرده حرف بزنیم… آقایان مسئول، مسئولان محترم، چطور است که برای اعزام یک خبرنگار یا عکاس به المپیک، بازی‌های آسیایی، جام جهانی و هر رویداد بین‌المللی دیگری، مسئولان فدراسیون‌های ورزشی، کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش – که قبلاً نامش سازمان تربیت بدنی بود- چند جور معرفی‌نامه از رسانه می‌خواستند و هنوز هم می‌خواهند اما برای اعزام مدیران ورزشی و همراهان کاروان‌های ورزشی وسواسی به خرج داده نمی‌شود که اگر وسواسی بود و نظارتی، الان خبر دستگیری یک مسئول ورزشی در ریو به جرم سرقت از فروشگاه مخابره نمی‌شد و آبروی ایران در دنیای ورزش نمی‌رفت؟!
چرا نظارتی روی اعزام این آدم‌ها نیست و چرا وقتی این مسئولان اعزام می‌شوند، یک نفر به آنها نمی‌گوید بایدها و نبایدها چیست و یا برایشان مراقب نمی‌گذارید؟! اصلاً چرا این آدم‌ها باید بیایند داخل ورزش؟ اصلاً چه کسی گفته این‌ها باید نماینده یک کشور، یک ملت و حتی یک انجمن ورزشی باشند؟!
نایب‌رئیس یک انجمن ورزشی در ایران که همراه تیمی ورزشی به برزیل سفر کرده، در فروشگاهی دست به سرقت زده و حالا گذرنامه‌اش را به جرم دزدی ضبط کرده‌اند و باید دادگاهی شود. خدا کند دروغ باشد، خدا کند اشتباه و سوءتفاهم باشد، خدا کند بی‌گناهی‌اش ثابت شود، خدا کند مشخص شود حواسش نبوده و قصد سرقت نداشته (!) خدا کند بگویند برزیلی‌های بی‌دین می‌خواستند برایش پاپوش درست کنند (!) اما اگر دروغ نبود و راست بود، دفعه بعد یک مقداری روی این اعزام‌ها نظارت داشته باشید تا برای هر کسی به اسم نماینده ایران ID کارت صادر نشود. آبرو مثل آب رفته است، برنمی‌گردد.





پاسخ دهید