برزگر: بدون جیوگانیک در تیم ملی حضور نخواهم یافت/ ادامه تحصن بانوان قایقران در اردوی تیم ملی

به گزارش “ورزش سه”، بعد از ترک ناگهانی مربی رومانیایی تیم ملی روئینگ، بسیاری از ملی پوشان قایقران ایران با اعلام عدم حضورشان در تیم ملی مبنی بر نبود جیوگانیک به این موضوع واکنش نشان دادند. بعد از اعلام ملی پوش طلایی روئینگ ایران، محسن شادی بسیاری دیگر از ملی پوشان از جمله مریم امیدی پارسا و فرشته رومی عدم حضورشان را در تیم ملی اعلام کردند تا تیم ملی روئینگ روزهای پر طلاتم خود را در نبود مربی بزرگ رومانیایی خود تجربه کند. به دنبال این اخبار، امروز نیز یکی دیکر از ملی پوشان، حمیرا برزگر در گفت و گو با “ورزش سه”، خبر ترک تیم ملی را در صورت نبود جیوگانیک اعلام کرد. در ادامه صحبت های او را با خبرنگار ورزش سه می خوانید:


 


*  جیوگانیک قابل مقایسه با دیگر مربیان نیست



در این ده سالی که به ورزش قایقرانی مشغول هستم،  موفق شدم یک برنز بازی های آسیایی با مربی خارجی ( اقای مایک) و یک برنز آسیایی دیگر با مربی ایرانی ( اقای فرزام) کسب کنم که باتوجه به تجربه همکاری ام با مربیان مختلف، می توانم بگویم که سطح فنی آقای جیوگانیک قابل مقایسه با دیگر مربیان نیست. نمی خواهم عملکرد دیگر مربیان را زیر سوال ببرم و بگویم که مربی بدی هستند اما باید قبول کنیم که سطح فنی جوو خیلی بالا تر از مربیان دیگر است. به عنوان مثال تمرینات بدنسازی آقای جیوگانیک با تمرینات آقای فرزام خیلی متفاوت بود؛ چرا که آقای جیوگانیک اصلا به وزنه و بدنسازی سنگین اعتقادی نداشت و به ما می گفت: «چون شما در یک رشته استقامتی فعالیت می کنید، باید به جای قدرت روی استقامت عضلات خود کار کنید تا در 200 عضلات دچار کمبود اکسیژن نشوند.» که در مسابقات به درستی حرف ایشان پی بردیم و هیچ خستگی ای در عضلاتمان احساس نکردیم.


 


* هیچکس انتظار کسب چنین نتایجی را در بازی های آسیایی تایلند نداشت



امسال به کمک اقای جیوگانیک بچه ها تواتستند با کسب چهار مدال طلا در مسابقات قهرمانی آسیا تاریخ ساز شوند؛ چرا که هیچکس انتظار کسب چنین مدال های بی سابقه ای را از بچه ها نداشت. البته آقای جیوگانیک سال های 2007 و 2008 هم در ایران بود که در آن زمان بچه ها توانستند نتایج خوبی در مسابقات مختلف کسب کنند. اما بعد از رفتن ایشان تنها توانستیم رنگ مدال ها را در مسابقات مختلف تکرار کنیم و به مدال های بالاتری نرسیم. به همین دلیل است که فکر می کنم حضور آقای جیوگانیک کنار بچه ها باعث کسب نتایج درخشانی در جاکارتا خواهد شد.


 


* جیوگانیک یک پدر دلسوز بود



آقای جیوگانیک به لحاظ روحی خیلی با بچه ها همراه بود و در خارج از تمرین نیز به عنوان یک روانشناس و ‍پدر دلسوزدر کنار بچه ها حضور داشت.  قبل ازاو گرفتن طلا در مسابقات یک آرزوی دست نیافتنی برایمان بود اما آقای جیوگانیک به ما می گفت: «شما از پتانسیل بالایی برخوردار هستید و با زمانی که امروز ثبت کردید، مطمعنم مدال طلا کسب خواهید کرد.» که با چنین دل گرمی هایی به خود اعتماد کردیم و در اواخر اردو به خود باوری خیلی خوبی رسیدیم. تلاش های اقای جیوگانیک فقط در زمان تمرینات نبود؛ چرا که در طول مسابقات هنگامی که هنوز خورشید طلوع نکرده بود، او مشغول تعمیر قایق ها بود و حتی گاهی اوقات هم به خاطر تعمیر قایق ها از اتوبوس جا می ماند.


 



 


* به فدراسیون خرده می گیرم



برخی ها می گویند که مشکلات اخلاقی مطرح شده از سوی فدراسیون پیرامون مسابقات جوانان در سنگاپور رخ داده است. من در جریان  صحت و سقم این ماجر نیستم و نمی دانم که چگونه به وزارتخانه ارجاع شده است اما اگر درصدی هم مشکلات اخلاقی درست باشند، این موضوع را به فدراسیون خرده می گیرم؛ چرا که ممکن است آقای جیوگانیک به دلیل خارجی بودن از فرهنگ ایران اطلاعی نداشته باشند و باید فدراسیون او را توجیه می کرد نه این که به یکباره او را از مربی گری تیم ملی کنار بگذارند.


 


* بدون جیوگانیک در تیم ملی حضور نخواهم یافت



اکثر بچه ها اعلام کرده اند که در صورت نبود آقای جیوگانیک در تیم ملی حضور نخواهند داشت که بابت این تصمیم به آن ها حق می دهم.  بچه ها توانستند تنها با دو یا سه ماه تمرین به همراه جیوگانیک، مدال طلای آسیایی را بگیرند. اکنون نیز خواهان کسب نتایج درخشان تر در بازی های آسیایی جاکارتا هستند و نمی خواهند که در جا بزنند. به همین دلیل این تصمیم بچه ها را درست می دانم ومن نیز در صورت نبود اقای جیوگانیک، مانند دیگر بچه ها در تیم ملی حضور نخواهم یافت.


* حضور صادقی باعث دلگرمی ما بود



در طول یک سال گذشته مسئولین فدراسیون به خصوص آقای صادقی، زحمات بسیار زیادی را برای درخشش قایقرانان ایرانی مانند آوردن آقای جیوگانیک کشیدند که همه ما ملی پوشان قدردان زحمات این عزیزان هستیم. زمانی که آقای صادقی وارد کمیته شد، سعی کرد اعضای کمیته قایقرانی را از ورزشکاران قدیمی انتخاب کند که این امر باعث دلگرمی ورزشکاران شده بود. در حال حاضر هم تنها خواسته ما ملی پوشان روئینگ ایران، برگشت آقایان صادقی و جیوگانیک است. در این ده سالی که در اردوهای تیم ملی شرکت کردم، خیلی از مربی ها آمدند و رفتند و هیچکدامشان فرصت لازم را برای ارتقای سطح ورزشکاران نداشتند و بعد از یک یا دو سال رفتند. این خواهش را از مسئولان فدراسیون دارم که حداقل با آقای جیوگانیک که توانسته چنین نتایج درخشانی را کسب کند، چنین کاری را انجام ندهند و برای اولین بار یک مربی را برای تیم ملی نگه دارند تا بچه ها بتوانند به سطح بالای آمادگیشان برسند. همان طور که میدانید، تیم والیبال با مربی خودش جهانی شد و تیم فوتبال نیز با نگه داشتن کیروش توانست جهانی شود؛ امیدوارم که فدراسیون این فرصت را به ما بدهد تا ما هم بتوانیم با آقای جیوگانیک جهانی شویم.


پاسخ دهید