حتماً نباید با ۱-۳-۲-۴ بازی کنیم


حتماً نباید با ۱-۳-۲-۴ بازی کنیم






به اعتقاد من سیستم ۱-۳-۲-۴ یک سیستم تدافعی است. این سؤال از هر کسی پرسیده شود ناخودآگاه این جواب را می‌دهد. به این دلیل که شما در این سیستم ۴ بازیکن در خط دفاعی خواهید داشت و دو بازیکن هم موظف هستند تا حفره‌های ایجاد شونده میان مدافعان کناری و مدافعان میانی را در دو طرف زمین پوشش دهند! به واقع تیم در این سیسستم به انضمام دروازه‌بان، ۷ بازیکن در دفاع و تنها ۴ بازیکن در خط حمله خواهد داشت. پلی‌میکر بازیکنی که پشت فوروارد بازی می‌کند با یک پاس از بازی خارج می‌شود و تیم حریف به خوبی از فضای میانه زمین استفاده می‌کند. خیلی‌ها این سؤال را مطرح می‌کنند که اگر سیستم ۱-۳-۲-۴ تدافعی است چطور خیلی از باشگاه‌های شاخص از این تاکتیک بهره می‌گیرند و اتفاقاً نمایش‌شان تهاجمی است؟ این به خاطر بهره‌‌گیری از مهره‌های خوب است که در حال حاضر کمتر در فوتبال ما یافت می‌شود. به طور مثال کریم باقری هافبک دفاعی بود اما همیشه پیشروی می‌کرد. شوت می‌زد، پاس خوب می‌داد و…
مثلاً در رئال‌مادرید که با این سیستم بازی می‌شود کریس از سمت چپ می‌‌آید. سوارس از سمت راست و بن‌زما در نوک خط حمله. خب ایجاد چنین ترکیبی برای هر تیمی به وجود نمی‌آید و وقتی این‌طور نیست ضرورتی وجود ندارد که با این شیوه بازی کرد. من فکر می‌کنم در فوتبال ما ۲-۴-۴ و حتی ۲-۵-۳ کارایی بیشتری دارد. حتی من یادم است در فجر‌سپاسی که بودیم در زمان مربیگری منصور پورحیدری با سیستم ۱-۶-۳ بازی می‌کردیم. اتفاقاً در بیشتر بازی‌ها فوتبال‌مان تهاجمی جلوه می‌کرد و خیلی از تیم‌ها را می‌بردیم. بهتر این است که ما سیستم را براساس توانمندی‌هایی بازیکنان خودمان طراحی کنیم و این‌طور نباشد که سیستمی را از فوتبال اروپا کپی کنیم و همان را در ایران پیاده کنیم. شما نگاه کنید در سیستم ۲-۵-۳ چند بازیکن در حمله حضور اکتیوی داشتند. بی‌شک تعدادشان بیشتر از بازیکنانی است که در سیستم ۱-۳-۲-۴ در فاز تهاجمی حاضر می‌شوند. حرفم را تکرار می‌کنم؛ ضرروتی وجود ندارد که همه تیم‌ها با این سیستم بازی کنند. این سیستم کپی شده در حالی که این‌طوری نمی‌شود به سمت و سوی فوتبال تهاجمی رفت.



پاسخ دهید