راه مبارزه با فساد سازمان‌یافته در نهادهای بین‌المللی ورزشی


راه مبارزه با فساد سازمان‌یافته در نهادهای بین‌المللی ورزشی






روزنامه خبرورزشی/ رقابت‌های این دوره بازی‌های المپیک تصویرگر رویدادهای برجسته‌ای بود. قضاوت سه داور ایرانی در فینال رقابت‌های فوتبال المپیک و حضور تیم ملی والیبال ایران که تنها تیم ورزشی ایرانی در مسابقات و رشته‌های گروهی المپیک بود، از صحنه‌های دلنشین این رقابت‌ها به شمار می‌رفت و از سوی دیگر گریستن محمد بنا مربی پرافتخار کشتی فرنگی در پی شکست فرنگی‌کاران نیز از صحنه‌های تلخ این دوره بود.
اما به نظر می‌رسد افتخارآفرینان ایرانی در این دوره از مسابقات، کاری دشوارتر از گذشته داشتند‌؛ نگاه به مسابقات و همچنین مصاحبه ورزشکاران و مربیان ما پس از انجام هر مسابقه نشان می‌داد ورزشکاران نه تنها در عرصه‌های مختلف باید به مصاف ورزشکاران و قهرمانان دیگر کشورها می‌رفتند، بلکه در بسیاری از مسابقات باید از سد داوران و نمایندگان نهادهای بین‌المللی ورزشی نیز می‌گذشتند و به تعبیر گزارشگران ورزشی مدال‌هایشان را از حلقوم شیر بیرون می‌کشیدند. این وضعیت نابرابر در مسابقه دسته فوق‌سنگین وزنه‌برداری به اوج خود رسید و به ترتیبی که همگان شاهد آن بودند، هیأت ژوری، مدال بهداد سلیمی را از چنگ این جوان رشید ایرانی بیرون آورد و دل میلیون‌ها ایرانی را شکست. او به‌رغم آنکه در حرکت یک‌ضرب رکورد المپیک را شکست و در دوضرب هم وزنه 245 کیلوگرمی را دو بار مهار کرد، داوران، بلافاصله بعد از رأی سفید خود و بدون طی شدن روال طبیعی مسابقات، نظر هیأت ژوری را پذیرفتند و حرکت او را مردود اعلام کردند. اینکه سه داور خطاکار در طول بازی‌های المپیک از کار کنار گذاشته شدند، این احتمال را بالا می‌برد که آرای غیرمنصفانه در برخی از مسابقات ورزشکاران دیگر ایرانی نظیر مجتبی عابدینی ستاره شگفتی‌ساز رشته شمشیربازی، احسان روزبهانی ملی‌پوش بوکس، سعید عبدولی و امید نوروزی کشتی‌گیران رشته فرنگی نیز مانع درخشش بیشتر این ورزشکاران شده باشد. در مسابقه نهایی حسن یزدانی، کشتی‌گیر طلایی دسته 74 کیلوگرم نیز چنین روندی حاکم بود. اتلاف وقت کشتی‌گیر روسیه و نحوه هدایت مربی او به‌گونه‌ای بود که تلاش می‌کردند داوران مسابقه را تحت ‌تأثیر قرار دهند اما همان‌‌گونه که این چند روز چندین بار از زبان کشتی‌گیران و کارشناسان کشتی شنیدیم، دلاور ایرانی در برابر همه جنگید و همه را با هم برد. حال که ورزشکاران ایرانی حاضر در المپیک همگی به وطن بازگشته‌اند و المپیک خاتمه یافته در همین رابطه می‌خواهم به موضوعی بپردازم. به نظر می‌رسد فساد سازمان‌یافته در نهادهای بین‌المللی ورزشی که نمونه آن در فدراسیون بین‌المللی فوتبال در سال گذشته منجر به برکناری رئیس و بازداشت چند عضو هیأت‌رئیسه شد، همچون غده‌ای بدخیم، روح ورزش را در جهان با تهدید مواجه کرده است اما همیشه مشکل، فساد نیست؛ گاه حضور نداشتن نمایندگان ایرانی و نداشتن کرسی‌های مهم و تصمیم‌ساز در نهادهای بین‌المللی ورزشی و داوری، موقعیت ورزشکاران ما در میادین مهم با خطر مواجه شده است. در سال‌های قبل و در زمان دولت آقای خاتمی، با حکم رئیس‌جمهوری کمیته‌ای موقت در شورای فرهنگ عمومی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکیل شده بود که برای زمینه‌سازی فرهنگی و اجتماعی پیروزی ورزشکاران در عرصه‌های بین‌المللی مانند جام جهانی‌ و المپیک و به دست‌ آوردن پست‌های مدیریتی در نهادهای فرهنگی و هنری و ورزشی بین‌المللی اقدام شود. در همان زمان مدیرانی از ایران در این نهادها عضویت یافتند که نتیجه آن نفوذ مؤثر ایران در این مراکز بود و تجربه‌های ارزشمندی به دست آمد که متأسفانه در دوره‌های بعد نادیده انگاشته شد. به نظر می‌رسد پس از وقفه‌ای طولانی این رویه باز هم باید نصب‌العین سیاستگذاران کشور قرار گیرد. به‌ویژه در ورزش که هم‌اکنون آسیب ناشی از نبود قدرت چانه‌زنی در حق ورزشکاران ایرانی به‌عینه قابل رؤیت است. آنچه از سوی وزارت امور خارجه در این چند روز به‌ویژه در مورد وضعیت بهداد سلیمی رخ داد و پیگیری‌ها و مشورت‌هایی که در این زمینه انجام گرفت، می‌تواند قابل تقدیر و مقدمه ورود به چنین مسئله‌ای باشد.

*عضو شورای اسلامی شهر تهران،وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی





پاسخ دهید