سروش رفیعی! نه او دنیایش خیلی کوچک است…

داریوش سعیدی:دنیای سروش رفیعی خیلی کوچکتر از آنی بود که خیلی از ما فوتبال دوستان فکرش را می کردیم. شاید سختی سال هایی که از فوتبالش سوخت و دود شد باعث شده شانه زندگی اش را این قدر کوچک بگیرد. بیایید یکبار دیگر پیام خداحافظی اش را مرور کنیم. گفته می رود برای زندگی بهتر و در آوردن پول بیشتر. او چند سالش است؟ 25 سال شاید . بیش از 5 سال است که در جمع بهترین های فوتبال ایران بوده. دو سالی از زندگی اش را خدمت و ماجراهای کارت جعلی سوزاند. 

بعد رفت تراکتور و آن همه دعوا. در تمام این مدت کارلوس کی روش و تیم ملی مامنش بود. بعد هم که با سلام و صلوات به پرسپولیس رسید و نیم فصلی را خوب بازی کرد و یک جام برد.

سروش در فوتبال ایران بیش از یک میلیارد برای هر سال می گیرد. بازی در قطر شاید دو برابر این پول را برایش داشته باشد اما بازی در تیم 11 لیگ قطر چه افتخاری برایش دارد؟

از ابتدا می گفت مقصدش قرار است اروپا باشد و حالا رفته در تیمی درجه دو در فوتبال قطر. ادعا داشت می خواهد خارج از لیگ ایران باشد تا به چشم سرمربی بیاید اما کی روش بارها گفته:«خیلی از این بچه ها برای پیشرفت باید بروند به اروپا. باید قید پول را بزنند و به فکر بزرگ شدن فوتبال شان باشند. به اینکه پیشرفت کنند نه اینکه فقط بخواهند پول در بیاورند.»

آیا سروش با این منطق تیم آینده اش را انتخاب کرده؟ آیا او خیلی گام بزرگی در زندگی اش برداشته؟ به تصمیمش برای کسب درآمد باید احترام گذاشت اما حقیقت این است که اثبات کرد جنگجوی بزرگی نیست و دنیایش خیلی دنیای رویاداری نیست. تیمی را در نیمه نهایی لیگ قهرمانان آسیا ول می کند و نهایتا برای یک یا دو میلیارد پول بیشتر به تیمی می رود که هیچ وقت نمی تواند مدعی قهرمانی حتی در لیگ قطر باشد. این واقعیت تصمیمی است که سروش گرفته. حالا بگذریم از بی کفایتی مسئولان نقل و انتقالات پرسپولیس که بازیکنی را با آن همه دعوا برای 4 ماه خریده بودند!

 

41258

پاسخ دهید