کیانوش و آقایانِ عکسی


کیانوش و آقایانِ عکسی






به گزارش خبرورزشی، این کیانوش بود که (به قول هادی عامل) چراغ اول را روشن کرد و تیم بی‌طلا را از اضطراب و دلهره بی‌طلا ماندن رهانید. این کیانوش بود که وقتی رقیب قدرتمند چینی «رکب» زد، دستش را خواند و خدعه‌های برنامه‌ریزی شده چشم بادامی زرنگ را خنثی کرد. آری کیانوش مقتدرانه طلا گرفت و غرور ملی ایرانیان را جانی دوباره داد حالا حق این پهلوان کرمانشاهی نیست که دست کم دغدغه معاش نداشته باشد؟ حقش نیست سقفی بالای سر داشته باشد و فکر و ذکرش را از وزنه و رکورد به گرفتاری‌های زندگی پرت نکند؟ کیانوش بی‌خبر و بدون هماهنگی راهی شهرش شد. می‌دانید چرا؟ چون پیش از طلایی شدن برای چند دقیقه صحبت درباره امکانات و شرایطش باید ساعتی پشت در اتاق مسئولان شهر می‌نشست و تازه دست از پا درازتر و ناامید بازمی‌گشت. در نتیجه به دلش نبود که این همه افتخار و بزرگی را با کسانی قسمت کند که دیروز حتی بدرقه‌اش نیز نکرده بودند. آقایانِ عکسی که تا افتخار و اسمی باشد هستند و هرجا صحبت هزینه و حمایت وسط می‌آید غیب می‌شوند!
کیانوش ساکن کرمانشاه است و در شهرش خانه ندارد. به نظرتان یک باب خانه ساده و آبرومند برای قهرمان المپیک چیز زیادی است؟
این شاید کوچک‌ترین کاری باشد که مسئولان شهرش می‌توانند برایش انجام دهند. ۵ سکه و ۷ سکه به درد قهرمان کرد نمی‌خورد. به او سرپناه و سقف بدهید و بگذارید بی‌دغدغه به افتخارآفرینی‌ها و بر قله ایستادن‌هایش ادامه دهد.





پاسخ دهید